از گندم زارها که می گذرم

دست ام به خوشه هاست

دلم با تو

از خیابان که می گذرم

یاد تو با من است

چشم ام به چراغ راهنما

راه که می روم با من ای

تندتر از من قدم برمی داری

کندتر از من

به رسیدن منتهی می شوی

در خیابان که پا می گذارم

چشم های تو پیاده روها را طی می کند

هرچه تندتر می روم

تو کندتر می شوی

رسیدن انگار

در تقدیر ما نیست

چقدر دور

چقدر دور است راه

وتو

چقدر خسته ای از من